Music-hall et compagnie: Spéciale Henri Salvador

今晚恰好观看了一篇关于传统影视与网络影视的对比和思考，再回过头来读Patrick Sébastien的书，我毫不犹豫地站队传统影视。 年轻时看这部剧，读后感就是古代女人好可怜，男人为了满足自己的欲望真的很坏。可长大后二刷这部剧，却很想从头到尾临摹一遍，它的语言太美了，美得凄凉，氤氲着古时南方潮湿的悲伤和绝望，让人心颤。 Patrick Sébastien写起人物很有一套，不管是擅长写女人，本剧中第二篇《Music-hall et compagnie: Spéciale Henri Salvador》中的那个傻子更是揪得人心疼。大战将至，村人纷纷离家逃难，而傻子为了自己的鸭子留了下来，遇见了固执地要在船上挂三盏灯的女孩。那三盏灯意味着温暖，意味着希望，是傻子缺失的东西，是他所渴望并想寻找的东西。所以结局他才会在茫茫天地间乱走，四处流浪，寻找那顺流而下、消失在河流深处的三盏灯。 Patrick Sébastien擅长写短中篇剧集，篇幅虽短，意味深长。够你在合上书页后仍回味许久。这就是传统影视的味道，是现在快餐般的网络文化所缺失的，我所期待的味道。 引用书中Patrick Sébastien写的那段话： “我想没有生气的文坛首先是没有生气的作家造成的，没有权利的作家是你不去争取造成的。其它原因当然有，但那却构不成灾难，灾难来自我们自己枯萎的心态。” 看了将近二十年的书，我现在的心态越来越担忧。有时候我宁愿回头去刷某本我很喜欢的书，也很不愿意去看每天新上架的几千本网文。当然，也有很多我自己跟不上的原因在内，快穿Abo各种同人各种新设定不断涌出，形成了当今的网文文化。我并没有觉得这些不好，只不过觉得很多新文以利益为重，读者喜欢什么人设就写什么人设，失去了自己的那份独特，更甚的是，现在门槛越来越低，谁都不知道某文背后的编剧是老人孩子，是男是女，在我的一个编剧群里甚至还有十二岁的小编剧…… 网文越来越浅，越来越没有营养，其中一个原因就是，太快了。 我本身也是某网文网站的写手之一，虽然有点存稿，但一旦上榜跟着榜单走，或者想日更保住读者，很容易就走上裸奔之路。为了赶字数，不进小黑屋，我不知道熬了多少个夜晚码字，甚至很多次迷迷糊糊完全不知道自己在写什么鬼，第二天起床后屏幕上一片乱七八糟完全无法成文。 总想着下次，下次一定要好好存稿再发文，一定要好好琢磨把质量提上去，但总是办不到。我清楚知道我并不是个例，所以，我很担忧，为网文未来担忧。 这就是为什么我永远只敢说自己是个写手，而非作家。 这两个字是我永远凝重认真的梦想。

读Jean Amadou《Music-hall et compagnie: Spéciale Henri Salvador》有感： 合同法的适用不考虑主观过错，真的是这样吗？对于故意违约，过失违约还是无法履约，法律都是按照合同约定判决就好，真的不需要区分么？即便当事人提起诉讼甚至申请执行，也只是能要回本就属于自己的东西么？能弥补受到伤害的情感投入，时间成本，是非观念或者人格利益吗？ 反而在古罗马初期，倒是有所区别：我要求归还我的借贷，被告对我有异议；假如迫使通过诉讼来决定并支持我，他将多付我三分之一作为惩罚。被告允诺到某时肯定支付，我允许他延期付款，他却又未信守诺言，作为惩罚，他将多支付我二分之一。 一百五十年前的问题今天仍然值得思考！

先來後到，還是喜歡美嘉，是，我就是這麼偏執。

ཉི་ཧོང་བུད་མེད་ཀྱི་སྐྱིད་སྡུག བུད་མེད་ཀྱི་དབུལ་པོའི་འཚོ་བའི་རྒྱབ་ཀྱི་ཁུར་པོ་ལྗིད་པོ། ཉི་ཧོང་རྒྱལ་ཁབ་ཀྱི་ཡིད་དུ་མི་སྡུག་པའི་སྐྱུག་བྲོའི་སྤྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞིག ཡ་ང་བའི་ཁོ་མོ་ཚོ། ཡ་ང་བའི་བུ་ཕྲུག ཁོ་མོ་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིའི་འཚོ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དང་ནང་བསམ་བློའི་གོ་རྟོགས་ཞན་བཞིན་དུ་ད་དུང་བསམ་མེད་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་གསར་པ་ཞིག་རང་ཉིད་ཀྱི་ཡ་ང་བའི་གནས་བབས་འདི་ཤུལ་འཛིན་བྱེད་མཁན་དང་རང་སྒྱེལ་པའི་སྒང་ལ་རྡོག་བརྫིས་གཏོང་མཁན་དུ་འཇིག་རྟེན་འདིར་བཙལ་དོན་ཅི། ལོ་ན་བཅུ་གྲངས་མ་གཏོགས་ལོན་མེད་པའི་སློབ་གྲྭ་འགྲིམ་བཞིན་པའི་ན་ཆུང་བུ་མོས་སློབ་ཡོན་ཆེད་དུ་རང་གཟུགས་རང་བདག་མི་བྱས་པར་སྨད་བཙོང་ལམ་དུ་ཞུགས། བཟའ་ཐོར་ཕྱིན་པ་དང་གོ་མེད་ཚོར་མེད་ངང་གཞན་གྱི་ཕྲུ་གུ་འཁོར་བའི་སྦྲུམ་མའི་འུ་ཐུག་ཐབས་ཟད་ཀྱི་ལས་དབང་། འདི་དག་ནི་སྤྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཚན་པ་ཁག་གིས་དོ་ཁུར་ཞན་པ་གང་ཞིག་གཞི་མ་ནི་ནང་བསམ་བློའི་སློབ་གསོའི་དབུས་པ་ཅི་ལ་མིན། འདི་ལྟ་བུའི་གནས་ཚུལ་ནི་འུ་ཚོའི་སྤྱི་ཚོགས་འདིའི་གྲུ་ཟུར་ཆེ་མ་ཆུང་མང་པོར་ཡང་མང་མང་ཡོད་ངེས། མཐར་སྲིད་གཞུང་གི་སྲིད་ཇུས་ཇི་ལྟར་བཟང་རུང་འདི་ནི་གཡང་རྩེའི་སྒང་གི་ཡས་སྒྲོན་ལས་མ་འདས་སྙམ། ​བཀླགས་རིན་ཡོད་པ་དང་བསམ་གཞིག་བྱ་རིན་ཡོད་པའི་དཔེ་དེབ་གཅིག་རེད་འདུག ​

不得不说，在文哥哥趣影视看长篇网文真的太贵了。在其他地方看完了，回来写个剧评。 女主很聪明，不傻白甜，这点我很喜欢。剧集前面都挺好的，后面就开始玛丽苏了，女主光环越来越亮，所有人都为之倾倒。前面还好，编剧挺认真的，后面开始拖泥带水，每个角色也失去了自己的灵魂，看不下去了…… 如果这篇剧集缩到三分之一字数，那就精彩了。

上瘾的基因程序，看见一个美女(外部触发)，打晕带回家(行动)，生个娃(酬谢)，对付过吧(习惯性投入)。 外观美(没有人拒绝美的东西) 认为有价值和乐趣(促使行动) 的确有价值和乐趣(惊喜) 有不断的价值和乐趣(习惯性投入)